Spotkali się pewnego ranka: Zbyszek Kieliszek, koleżanka Szklanka. Często na stole się całowali między musztardš i rogalami. Zbyszek Kieliszek był goœć z kryształu, a ona Szklanka całkiem zwyczajna. Wszyscy w kuchni o tym mówili, nie do przyjęcia był to mezalians. "Kieliszek jest z arystokracji" - krzyczał widelec do cukiernicy. "Żywot szklanki proletariacki" - szepnšł majonez do polędwicy. Lecz miłoœć była to szczera bardzo, chociaż kryształy szklankami gardzš. Na nic dysputy o czyjejœ randze, życie skończyli na balandze. F C d B C Ref: Zbyszek Kieliszek, koleżanka Szklanka x2 F5 C5 D5 B5 C5 Zbyszek Kieliszek, koleżanka Szklanka x2 Kieliszkiem rzucił ktoœ o œcianę, Szklankę rozbito na dywanie. Morał z tego jest właœnie taki: wszystko się tłucze, a głównie szklanki. Spotkali się pewnego ranka: Zbyszek Kieliszek, koleżanka Szklanka. On lubił wódkę, a ona wino, dobrze im razem ze sobš było. Ref: Zbyszek Kieliszek, koleżanka Szklanka x4